7 Mart 2013 Perşembe

Cumamız Mübarek Olsun..♥

And that to your Lord is the finality,And that it is He who makes [one] laugh and weep,And that it is He who causes death and gives life.Then which of the favors of your Lord do you doubt? So prostrate to Allah and worship [Him].

Ve şüphesiz en son varış Rabbinedir.Doğrusu güldüren de ağlatan da O’dur.Öldüren de dirilten de O’dur.Şimdi Rabbinin nimetlerinin hangisinde şüpheye düşersin.Haydi Allah’a secde edip O’na kulluk edin!

Surat An-Najm [53:42-43-44-55-62] - The Noble Qur'an
Have a Blessed Friday جمعة مباركة Jummah Mübarek...Bénédiction vendredi...Cumamız Mübarek Olsun & ♥

5 Mart 2013 Salı

Mevsim Bahar olunca...

Ben sende tutuklu kaldım..!

Ne senden öncesi
Ne senden sonrası
Ne senden öncesi
Ne senden sonrası

Ayrılık aman
Ölümden yaman
Geçmiyor zaman geçmiyor
Ne anam, babam
Ne hoş hatıram
Yetmiyor canım yetmiyor

Ben sende tutuklu kaldım
Kendi hayatımdan çaldım
Yedi cihan dolandım
Bana mısın demiyor

Vazgeç gönlüm....

Neyi Değiştirdik ki...!

Gerçek aşkı bilen bir kalp, bir yudum suya bile hürmetle bakar.. ♥

Gerçek aşkı bilen bir kalp, bir yudum suya bile hürmetle bakar.. ♥

Hala seni ilk gün ki gibi sevmiyorsam kahrolayım ...!

Hala seni ilk gün ki gibi sevmiyorsam kahrolayım ...!

6 Şubat 2013 Çarşamba

Toprak Ana-CENGİZ AYTMATOV

Toprak Ana CENGİZ AYTMATOV

Bugün okumaya başlayacağım çok güzel olduğunu duydum bakalım nasıl sürükleyecek beni :))) merak ediyorsanız sizde okuyun .....

PERİNA

Ukrayna'da başlayıp, Türkiye'de son bulan gerçek bir hayat hikâyesi...

Albay başını önüne eğmiş düşünüyordu, aniden atıldı.

'Çok üzgünüm Mihail! Kızını kaybettiğin için cidden üzgünüm. Ne olur ölüm haberini evdekilere duyurmadan birazcık daha düşün! Bunu Anastasia'nın kurtuluşu için kullanabiliriz.'

Mihail şaşkın ve öfkeliydi.

'Neler söylüyorsun Albay? Ben çocuğumu kaybettim, anlamıyor musun? Başka hiçbir şey düşünecek durumda değilim! '

'Anlıyorum Mihail, Perina'nın ruhu için, Rus halkı için bunu yap! Kızını kaybettin tamam ama Anastasia'yı yaşatabilirsin.'

İşte yıllarca süren yaşam mücadelesi bu cümlelerle başlıyordu. Çar II. Nikolay ve ailesinin korkunç sonundan tek kurtulan, kızları Anastasia'ydı. Genç kız hiç tanımadığı bir ailenin koruması altına alınıp, bam-başka bir kimlikle hayatına devam edecekti. Bu tüyler ürperten planın, Prenses Anastasia'yı bir anda bambaşka bir geleceğe sürükleyeceğini kim bilebilirdi ki?

Perina'nın; Ukrayna'da başlayıp, Elazığ'da son bulan acı dolu hayat hikayesini okurken, yüreğinizin bir yerlerinde hissettiğiniz sızının ve içinizde yeşerttiğiniz umudun kırıntılarıyla tanışacaksınız.

Peşpeşe okuduğum iki kadın karakteri olan Piruze ve Perina inanın çok etkiledi....duygusal yoğunluğu yaşattı her iki kitaptada ağladım :((( bu kitabıda okumadıysanız bence hemen okuyun derim okuyunca hak vereceksiniz :))

PİRUZE.....

"Erkeklere Bu evde eksik oları sensin dediğimizde, adamların yüzleri asılıyor. Biz kadınları, çok film izlemekle suçluyorlar. Keşke evlendikten sonra da ellerimizi tutabilselerdi. Başımızı dizlerinin üzerine yatırıp saçlarımızı okşasalardı. Erkekler evlendikten sonra bunları neden yapmıyorlar? Sahi, bunlar hep filmlerde mi yaşanıyor?"

Derlermiş ki, bazı hayatlar zaman içinde bağlıdır birbirine. Çağlar içinde yankı bulan, eski bir çare ile zincirlidir ötekine.
Yaşadığı acı gerçeklerden kurtulmak için Şamlı bir kocanın elinden Türkiyeye kaçan genç bir kadının oğullarına kavuşmak için verdiği mücadelenin hüzün dolu hikâyesi, hafızalarınızdan kolay kolay silinmeyeceğe benziyor.

Okurken bazı sayfalarda ağladım :((( okumayanlara tavsiyemdir ..akıcı hiç sıkmıyor hatta biraz biz kadınların duygularına tercüman olduğu için sürükleyici ....hadi bakalım okumadıysanız hemen okuyun derim :) ♥

28 Ocak 2013 Pazartesi

Eşimle benim şarkım ♥

İzel - Kabahat Seni Sevende

YA RASULALLAH (.Aleyhissalatu Vesselam.)♥

Kim Varlığını Kime Borçlu Olursa Olsun, Ben Sana Borçluyum
Olmasaydın Olmazdık YA RASULALLAH (.Aleyhissalatu Vesselam.)♥

Ayet diyor ki;

Ayet diyor ki;
Eğer, dağa inseydi Kur’ân; Paramparça olurdu dağ ALLAH korkusundan….
Hangi insan durup da, ibret almaz ki bundan?
Sen ki, bir dağ yanında, ne kadar da cücesin..
Haddini bilmen için daha Kur’ân ne desin!..

Cengiz Numanoğlu

Biriniz ateş iken diğeriniz su olmalı.

Eşiniz kızgın iken, siz sakin olun.
Biriniz ateş iken diğeriniz su olmalı.

Hz. Ömer (r.a.)

25 Ocak 2013 Cuma

Nazlı Yârim♥

Kendimi sana nasıl beğendirsem bilemiyorum benim güzel nazlı yârim♥

23 Ocak 2013 Çarşamba

♥ Mevlid Kandilimiz Mübarek Olsun ♥

Efendim,
sana sesleniyorum ötelerden.
Aczime bakma, çehreni asma,
çevirme gül cemalini bu mücrim yüzden.
Bakma, yüzsüzlüğüm deli cesaretimden,
Sen, alemlere rahmetsin mahrum etme cemâlinden.

Efendim,
sana sesleniyorum ötelerden.
Bırak, yanında kıtmîrin olayım.
Başka bir hünerim yok fânî dünyada
bırakma beni, ak kor oldum yangınlarımda.
Gözyaşlarım söndürmez alevimi biliyorum,
hangi günahımı itiraf edeyim, hangi birini!
Hangisini setreyleysem acaba, hangilerini!
Eller, gözler, yerler ve gökler şâhit,
deliller ortada ayan beyân, suçum zâhir.
O kadar çok ki, mücrim bile denmez bana
ama ümitsiz de değilim, ümidim senden.
Bakma bana, itirafım deli cesaretimden
Sen, alemlere rahmetsin mahrum etme merhametinden.

Efendim,
sana sesleniyorum ötelerden.
Ne dünyaya teşrifini gördü, bu gözler
ne de emanetini en Emîne teslim edişini.
Yâ veyl! bu gözler ki kavruldu nâr-ı haramdan
temâşası hep zilletti her nazarı zillet-i hevâdan.
Oysa ne hicranlı günler gördü o mübarek gözlerin
ne yaşlar döktü bize "ümmetî, ümmetî" diye.
Biz sana layık olamadık, Efendim!
Emanetine sahip çıkamadık hiç!
Yırttık pervasızca ahd-i fermanını,
kaldırdık gönüllerden, o yüce Kitâbını.
Takıldık, tökezledik, düştük sekr-i dünyadan,
ağlanacak halimize hep güldük Efendim.
Güzel sözler boş sözler oldu, zaman başka zamandı
binlerce asır geçmişti üstünden, terakki hayaldi.
Ne olur, aczimi affet, şikayetim yalnız kendimden
dedim ya bakma, haykırışım deli cesaretimden
Sen, alemlere rahmetsin mahrum etme şefkatinden.

Efendim,
sana sesleniyorum ötelerden.
Kaybettik içimizdeki o çocuk masumluğunu.
Tilkilik, kurnazca ruhumuzda geceledi hep.
Uludu, iyiliği paramparça eden seyyiât
Sen taşlara, darblara, sövgülere lâyık görüldün.
Bize ise miras kaldı şatafatlı, rahat bir hayat.
Anneler yine gebeydi, salih evlatlar yok oldu.
Nice firavunlar, ebu cehiller, nemrutlar doğdu.
Kendi elimizle, kendimizi ateşlere attık.
Yanıyoruz, yetiş, tut elimizden, yok olduk!
ah pişmanlık, ah cahillik, ah yok olası feryât!
Sâhi, sâhi değildi, miydi avuntu muydu heyhât?
Savınca musibeti Yaradan, nisyân ile kavrulduk.
Beşeriz, şaşarız bırakma ellerimizi tut yeniden.
Bize bakma serkeşliğimiz deli cesaretimizden
Sen, alemlere rahmetsin mahrum etme muhabbetinden.

Efendim,
sana sesleniyorum ötelerden.
Seni bize güzel anlattılar hep.
Güzellik bile haya edermiş yanında.
Yalan, ihanet, kibir yanına uğramazmış hiç.
Muhammedü'l Emin diye seslenilirmiş sana.
Bir güzel ravzada, güllerin Efendisiymişsin
Ebubekir, Ömer, Osman ve Alilerin varmış değil mi?
Biliyorduk, duyuyorduk, uymuyorduk, uyuyorduk.
İşimize gelmiyordu çünkü; işimiz gidiyordu elimizden.
Siz tek tek açmıştınız, en güzel bahçelerde.
Biz tek tek soldurduk, kaldık kupkuru çöllerde.
Tüm güzellikleri çarçur ettik, tel tel döküldük
Tül tül alevlenen uhuvveti, şakağından vurduk.
Köhneliğine tutulduk müzeyyen hayatın, vurulduk.
Oysa hepsi bir amel-i şeytanmış, çok geç uyandık.
Tutunacak dalımız yok derken, seni gördük Efendim.
Alır mısın yanına, basar mısın bağrına yeniden?
Bakma bize, yaptıklarımız deli cesaretimizden
Sen, alemlere rahmetsin mahrum etme kendinden.